Η «Κοιμωμένη» του Γιαννούλη Χαλεπά που σκεπάζει τον τάφο της Σοφίας Αφεντάκη στο Α' Νεκροταφείο της Αθήνας πρόκειται να μεταφερθεί στη Γλυπτοθήκη της Εθνικής Πινακοθήκης, στο Άλσος Στρατού.

Το θρυλικό άγαλμα του Χαλεπά χρειάζεται άμεση συντήρηση και αυτός είναι ο λόγος της μεταφοράς του, σύμφωνα και με την επιθυμία των κληρονόμων του σπουδαίου καλλιτέχνη από την Τήνο.

Στη θέση του πρωτότυπου έργου θα τοποθετηθεί ένα αντίγραφο υψηλών προδιαγραφών.

Nova Melancholia «Τα χρόνια της αθωότητας», βασισμένο στην «Αυτοκράτειρα» του Δούκα Καπάνταη

Ενα «λογοτεχνικό σαλόνι» που από την ατμόσφαιρα της γλυκιάς ανίας περνά σε εκείνη της λαγνείας.

Ένα sci-fi πορνογραφικό μυθιστόρημα που θεωρήθηκε βέβηλο μεταφέρεται στο θέατρο σε μία αυστηρώς ακατάλληλη παράσταση.

Tα χρόνια της αθωότητας, ένα κεφάλαιο από το εξεζητημένο πορνογραφικό μυθιστόρημα του Δούκα Καπάνταη.

Η Αυτοκράτειρα, τροφοδοτεί το νέο εγχείρημα της ομάδας Nova Melancholia.

Αφού συνομίλησαν –με την ακραίας ελευθεριότητας ματιά τους– με το Νεκρό του Georges Bataille (σε μια περφόρμανς που εντάχθηκε στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Ύπνος project της Στέγης), επανέρχονται με νέο υλικό στο σύμπαν της ερωτικής λογοτεχνίας, με δομή αποκαλυπτική προς πολλές πτυχές της ανθρώπινης επιθυμίας και των κοινωνικών συμβάσεων.

Η ιστορία σαδισμού και σεξουαλικής διέγερσης του Δούκα Καπάνταη γεννά, στην ελεύθερη διασκευή της, την περφόρμανς της Nova Melancholia στοχεύοντας να ερεθίσει τη φαντασία προς τη λογοτεχνική απόλαυση μιας ερωτικής ουτοπίας.

Ένας παράξενος νόμος της «Νέας Γης». Ένα ακραίο τηλεοπτικό σόου σε απευθείας μετάδοση, μια οργιώδης τελετή σεξουαλικής ποινής ενός γιου προς την ακόλαστη μητέρα του.
Και καθώς οι μεγάλοι έχουν συγκεντρωθεί στο σαλόνι για να παρακολουθήσουν την εκπομπή του αιμομικτικού ειδυλλίου, τα παιδιά, που κρυφοκοιτάζουν σιωπηλά από την κλειδαρότρυπα, μυούνται ακούσια σε μια γιορτή πρωτόγνωρης ηδονής…

«Έτσι επέτασε η πουριτανική νομενκλατούρα της εποχής. Η τέχνη όφειλε να είναι τέχνη πολιτική, και όλοι, μα όλοι έσπευδαν να διατυμπανίσουν ότι η δική τους τέχνη ήταν τέτοια, ειδικά δε σε περιόδους κρίσεων και αναταραχών, όπου το να ιδιωτεύεις ή (ακόμα χειρότερο) να ασχολείσαι με τις ηδονές θα μπορούσε να σου κοστίσει ακόμα και την ζωή σου την ίδια.» γράφει ο Δούκας Καπάνταης στην «Αυτοκράτειρα».

Σύμφωνα με την ομάδα Nova Melancholia: «Πρόκειται για ένα ελευθέριο παιχνίδι χωρίς φαινομενικό στόχο και χωρίς αναφορά στην κοινωνικοπολιτική επικαιρότητα του συρμού∙ η περφόρμανς επιδίδεται αυτάρεσκα σε παιχνίδια ηδονοθηρίας, διεκδικώντας το δικαίωμα σε μια μη-πολιτική τέχνη.»


Συντελεστές

Κείμενο: Δούκας Καπάνταης
Σκηνοθεσία: Βασίλης Νούλας
Σκηνικά: Κώστας Τζημούλης

Κοστούμια: Νάνα Σαχίνη
Μουσική επί σκηνής: το κορίτσι κοιμάται

Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ελισάβετ Ξανθοπούλου
Ερμηνεύουν: Κώστας Κουτσολέλος, Βίκυ Κυριακουλάκου, Αλέξια Σαραντοπούλου, Δέσποινα Χατζηπαυλίδου
Mετάφραση υπερτίτλων: Μέμη Κατσώνη

Παραγωγή: Στέγη Ιδρύματος Ωνάση


Σαββατοκύριακα 18-19 και 25-26 Μαρτίου με αγγλικούς υπερτίτλους  στην Μικρή Σκηνή.



ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΔΡΑΣΗ

Παρασκευή 17 Μαρτίου,

Mετά την παράσταση, συζήτηση του κοινού με τους συντελεστές Συντονισμός: Γιώργος Σαμπατακάκης, Επίκουρος Καθηγητής Θεατρολογίας, Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Πατρών

Η ομάδα Nova Melancholia ιδρύθηκε το 2007 και αποτελείται από τους Έμη Κίτσαλη, Βίκυ Κυριακουλάκου, Βασίλη Νούλα, Αλέξια Σαραντοπούλου, Κώστα Τζημούλη, Μανώλη Τσίπο και Δέσποινα Χατζηπαυλίδου.

Δραστηριοποιείται στο χώρο της θεατρικής και εικαστικής περφόρμανς, επιχειρώντας «μια μη συστηματική χαρτογράφηση ποικίλων αισθητικών, στρατηγικών και κειμένων που έχουν συμβάλει στη διαμόρφωση της μελαγχολίας της εποχής».

Παραγωγές της ομάδας έχουν παρουσιαστεί στο Φεστιβάλ Αθηνών, στο Εθνικό Θέατρο, στο Φεστιβάλ Φιλίππων και στην Μπιενάλε της Αθήνας.

Η ομάδα έτυχε ειδικής μνείας στο Βραβείο ΔΕΣΤΕ 2013, ενώ το κείμενο «Νεκρή Φύση: Προς Δόξα της Πόλης» του Μανώλη Τσίπου ανέβηκε στο επίσημο τμήμα του Φεστιβάλ της Αβινιόν το 2014, αποσπώντας θερμές κριτικές από το γαλλικό Τύπο.

Ο Δούκας Καπάνταης είναι διδάκτωρ Ιστορίας της Φιλοσοφίας (Σορβόννη 2000) και Φιλοσοφικής Λογικής (Βέρνη 2007) και Διευθυντής Ερευνών στο Κέντρον Ερεύνης της Ελληνικής Φιλοσοφίας της Ακαδημίας Αθηνών.

Έχει διδάξει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, διδάσκει στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και έχει διατελέσει Επισκέπτης Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Οι δημοσιεύσεις του αφορούν κυρίως το Δεύτερο Θεώρημα μη πληρότητας του Kurt Gödel, την Ιντουιστιονιστική Λογική και την Eικασία Church-Turing.

Από το 2014 διευθύνει το σεμινάριο της Ακαδημίας Αθηνών για την Αριστοτελική Λογική.

Το 2004 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Νεφέλη την ποιητική συλλογή Αγοράκια Κοριτσάκια, ποίημα της οποίας έχει ανθολογηθεί από την Penguin (Austerity Measures, 2016). Η Αυτοκράτειρα εκδόθηκε το 2012, επίσης από τις εκδόσεις Νεφέλη, ενώ ο δεύτερος τόμος της τριλογίας, Ο Εξάδελφος Αυτοκράτωρ, αναμένεται να κυκλοφορήσει το 2017. Η σχέση της Nova Melancholia με τη λογοτεχνία είναι στενή και έντονη από το ξεκίνημα της ομάδας.

Η πρώτη τους «επιτυχία» ήρθε με το Αηδίασμα το 2008, μια περφόρμανς βασισμένη σε δύο αφηγήματα του Ν.Γ. Πεντζίκη.

Ακολούθησαν τα πεζογραφήματα του Γιώργου Χειμωνά (Πεισίστρατος και Ο θάλαμος, 2010), του Γιώργου Ιωάννου (Οι κότες και οι ψύλλοι, 2012, και Ομόνοια 1980, 2013), του Μάριου Ποντίκα (Άπνοια, 2015). Επίσης, υλικό και έμπνευση για θεατρικές περφόρμανς τους αποτέλεσαν τα ποιήματα του Νίκου Καρούζου (Κρονστάνδη, 2011), του Μίλτου Σαχτούρη (Εκτοπλάσματα, 2013) και του Νίκου Αλέξη Ασλάνογλου (Ωδές στον πρίγκιπα, 2015).

Η αμερικανίδα σταρ Τζέιν Φόντα, ενόψει του εορτασμού της Ημέρας της Γυναίκας στις 8 Μαρτίου, αποκάλυψε για πρώτη φορά ότι είχε κακοποιηθεί σεξουαλικά όταν ήταν παιδί.

«Για να σας αποδείξω σε ποιο βαθμό οι γυναίκες πληρώνουν το τίμημα της πατριαρχίας, θα σας αποκαλύψω ότι βιάσθηκα όταν ήμουν παιδί»

λέει η ηθοποιός σε συνέντευξη-ποταμό που έδωσε στην επίσης αμερικανίδα ηθοποιό και τραγουδίστρια Μπρι Λάρσον για λογαριασμό της ιστοσελίδας μόδας The Edit και αναδημοσιεύουν πολλά αμερικανικά και βρετανικά έντυπα.

«Έχω συναντήσει νεαρά κορίτσια που έχουν πέσει θύματα βιασμού και δεν γνωρίζουν καν ότι ήταν βιασμός.

Νομίζουν ότι συνέβη επειδή είπαν 'όχι' με λάθος τρόπο. Ένα από τα μεγάλα πράγματα στα οποία συνέβαλε το γυναικείο κίνημα ήταν να μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε ότι ο βιασμός και η κακοποίηση δεν είναι δικό μας λάθος.

Μας κακοποίησαν και αυτό δεν είναι σωστό» λέει ήρεμα πλέον η ηθοποιός.


Η Φόντα αποκαλύπτει επίσης ότι κάποτε απολύθηκε από κινηματογραφικό στούντιο, επειδή απέρριπτε τις σεξουαλικές προτάσεις του αφεντικού της.
«Απολύθηκα γιατί αρνήθηκα να κοιμηθώ με το αφεντικό μου και πάντα πίστευα ότι ήταν δικό μου λάθος, ότι δεν έκανα ή δεν είπα το σωστό» εξομολογείται.

Δυστυχώς, αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος από την οικογένεια Φόντα κακοποιήθηκε σεξουαλικά.
Η Φόντα είχε αποκαλύψει στο παρελθόν ότι η μητέρα της, Φράνσις Φορντ Σέιμουρ, είχε επίσης πέσει θύμα βιασμού. Αυτοκτόνησε τον Απρίλιο του 1950, όταν η Τζέιν ήταν 12 χρόνων.

Η 79χρονη σήμερα ηθοποιός παραδέχεται ότι καθώς μεγάλωνε στη δεκαετία του '50, ένοιωθε «μειωμένη και κατώτερη».

«Οι άντρες που πέρασαν από τη ζωή μου ήταν υπέροχοι, θύματα όμως και εκείνοι των πατριαρχικών τους πεποιθήσεων» εξηγεί.
«Επιτέλους αποφάσισα ότι δεν επρόκειτο να παραιτηθώ, προκειμένου να ευχαριστήσω τον άντρα με τον οποίο ήμουν μαζί».
«Έγινα συνειδητή φεμινίστρια όταν ήμουν ελεύθερη και είδα την παράσταση 'Μονόλογοι αιδείων'.
Ενώ γελούσα, ο φεμινισμός μου περνούσε από το κεφάλι μου στο DNA μου. Μου πήρε μεγάλο χρονικό διάστημα γιατί είχα μεγαλώσει με τη 'νόσο' να ευχαριστώ τους άλλους...».

Και ενώ δηλώνει ότι είναι πλέον ευτυχισμένη με τον τρόπο που έζησε τη ζωή της παραδέχεται ότι δεν έχει κάνενα παράπονο για το γεγονός ότι μπορεί να μην ήταν μία καλή μητέρα για τα τρία της παιδιά, τη 48χρονη Βανέσα Βαντίμ (καρπό της σχέσης της με τον γάλλο σκηνοθέτη Ροζέ Βαντίμ), τον 43χρονο Τρόι Γκάριτι και τη 49χρονη Μαρί Λουάνα Γουίλιαμς.

«Δεν ήξερα πώς να είμαι καλός γονιός, αλλά μπορείς να το μάθεις, γι' αυτό μελέτησα πώς να είμαι καλή μητέρα, δεν είναι ποτέ αργά.
Προσπαθώ να καλύπτω τα κενά του παρελθόντος, από όλα όσα δεν ήξερα πριν» παραδέχεται.
«Όταν πεθάνω, θέλω η οικογένειά μου να είναι δίπλα μου. Θέλω να με αγαπούν και αυτό πρέπει να το κατακτήσω μόνη μου.
Ακόμα δουλεύω πάνω σε αυτό» λέει συγκινημένη η μεγάλη ηθοποιός.